วันวิสาขบูชา หรือวันสำคัญสากลของโลก ตรงกับวันขึ้น ๑๕ ค่ำ เดือน ๖ ของทุกปี มีเหตุการณ์สำคัญเกี่ยวกับพระพุทธเจ้า 3 ประการ คือ เป็นที่พระพุทธเจ้าประสูติ ตรัสรู้ และปรินิพพาน

บิดามารดาถือเป็นบุคคลที่มีบุญคุณอันสูงสุดของลูกๆ และเป็นหน้าที่ของลูกทุกคนต้องตอบแทนพระคุณให้ถึงที่สุด แม้พระสัมมาสัมพุทธเจ้า พระองค์ก็ทรงปฏิบัติไว้เป็นแบบอย่างด้วยการเสด็จไปจำพรรษา ณ สวรรค์ชั้นดาวดึงส์เพื่อแสดงพระอภิธรรมโปรดพระมารดา

ปุพเพวะ สันนิวาเสนะ ปัจจุปปันนะหิเตนะ วา
เอวันตัง ชายะเต เปมัง อุปปะลังวะ ยะโถทะเกติ ฯ

มะยัง อิมินา ปะทีเปนะ, อะสุกาย, นัมมะทายะ, นะทิยา, ปุลิเน ฐิตัง, มุนิโน, ปาทะวะลัญชัง,

คำว่า กฐิน แปลว่า ไม้สะดึง เป็นไม้แบบที่ใช้ขึงผ้าสำหรับเย็บ
“ผ้ากฐิน” คือผ้าที่พระพุทธเจ้าทรงอนุญาต
ให้ภิกษุที่จำพรรษาครบ ๓ เดือนในวัดเดียวกัน
ช่วยกันตัด เย็บ ย้อม ทำเป็นผ้าผืนใดผืนหนึ่ง

ในการทำความดีทั้ง ๓ อย่างนั้น พระพุทธเจ้าทรงสรรเสริญว่า ภาวนามัย มีอานิสงส์มากที่สุด
เพราะกรรมหรือการกระทำทุกอย่าง ล้วนเกิดจากใจ มีใจเป็นผู้นำ

“ดูก่อนอุบาสกอุบาสิกาทั้งหลาย บุคคลใดถวายทานด้วยตัวเอง แต่ไม่ชักชวนผู้อื่นให้ถวายทานด้วยบุคคลนั้น เมื่อตายไปแล้วไม่ว่าจะเกิดที่ใดย่อมได้ซึ่งโภคสมบัติ (ความร่ำรวย)