บทสวดอาทิตตปริยายสูตร

เป็นบทพระธรรมเทศนากัณฑ์ที่ ๓ ของการประกาศศาสนาทรงแสดงแก่ภิกษุชฎิล ๑,๐๐๓ รูป เนื้อหาว่าด้วยไฟที่เผาใจให้เร่าร้อน เพื่อให้เกิดความเบื่อหน่ายในสิ่งเหล่านั้น